Ερώτηση του Μ. Τρεμόπουλου για την ΚΥΑ και τις μεθοδεύσεις της

Το θέμα άλλης μιας «τακτοποίησης», αυτής των υδατοκαλλιεργειών μέσω του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου, φέρνει στο Ευρωκοινοβούλιο ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Μιχάλης Τρεμόπουλος.

Σε ερώτησή του προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή επισημαίνει ότι αγνοήθηκαν πλήρως οι πολύ σοβαρές επιφυλάξεις για την επιστημονική πληρότητα της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων πάνω στην οποία στηρίχθηκε το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις Υδατοκαλλιέργειες. Πρόκειται για μια ΜΠΕ που είχε βασιστεί σε μελέτη που εκπονήθηκε κατ’ εντολή του Συλλόγου Ελλήνων Θαλασσοκαλλιεργητών (ΣΕΘ), δηλαδή των επιχειρηματιών του κλάδου.

Ακόμα πιο προκλητικό, όμως, είναι το γεγονός ότι η σχετική ΚΥΑ εκδόθηκε την ίδια μέρα που κατατέθηκε στο ΥΠΕΚΑ η κριτική γνωμάτευση από το θεσμοθετημένο συλλογικό όργανο, το Εθνικό Συμβούλιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης (ΕΣΧΣΑΑ)!

Το αποτέλεσμα αυτής της σαφούς απαξίωσης του ΕΣΧΣΑΑ αλλά και των τεκμηριωμένων ενστάσεων που κατατέθηκαν κατά τη διάρκεια της διαβούλευσης ήταν τελικά η θεσμοθέτηση απαράδεκτων ρυθμίσεων, που επικεντρώνουν στη συντήρηση και νομιμοποίηση της άκρως προβληματικής υφιστάμενης κατάστασης που επικρατεί στον κλάδο.

«Η συγκεκριμένη ΚΥΑ επιμένει στη χωροθέτηση υδατοκαλλιεργειών σε θέσεις ακατάλληλες για το περιβάλλον και τις τοπικές κοινωνίες, αγνοώντας τις συγκρούσεις χρήσεων του θαλάσσιου χώρου από την ελεύθερη αλιεία και τον τουρισμό, όπως και τις επιπτώσεις από τη δραστηριότητα σε ευαίσθητα οικοσυστήματα», δήλωσε ο Μιχάλης Τρεμόπουλος. «Η κυβέρνηση συνεχίζει να αγνοεί τις φωνές των περιβαλλοντικών οργανώσεων, να απαξιώνει θεσμοθετημένα συλλογικά όργανα όπως το ΕΣΧΣΑΑ και να ακυρώνει προκλητικά την ίδια την έννοια της διαβούλευσης. Είναι ακριβώς αυτό το κοντόφθαλμο μοντέλο πολιτικής που μας έφερε στο χείλος του γκρεμού. Δυστυχώς η πλειοψηφία του πολιτικού κόσμου εξακολουθεί να μην αντιλαμβάνεται ότι δεν νοείται οικονομική ανάκαμψη χωρίς εξορθολογισμό στη διαχείριση των φυσικών πόρων. Οι Οικολόγοι Πράσινοι θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για ένα χωροταξικό σχεδιασμό που θα βασίζεται στη επιστημονική παρακολούθηση και προστασία των ευαίσθητων οικοσυστημάτων, θα επιδιώκει τη συναίνεση των παράκτιων κοινωνιών και θα έχει ως στόχο την ενίσχυση των τοπικών οικονομιών και της βιολογικής ιχθυοκαλλιέργειας».

(Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο της ερώτησης)

Θέμα: Παράτυπη θεσμοθέτηση Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τις υδατοκαλλιέργειες στην Ελλάδα.

Με μια εσπευσμένη διαδικασία στις αρχές Νοεμβρίου [1], η απελθούσα κυβέρνηση, με ευθύνη της ηγεσίας του Υπουργείου Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ), προχώρησε στην έκδοση Κοινής Υπουργικής Απόφασης (ΚΥΑ) για το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις υδατοκαλλιέργειες [2]. Σύμφωνα με ανακοίνωση 10 Περιβαλλοντικών Οργανώσεων [3], το συγκεκριμένο Ειδικό Πλαίσιο θεσμοθετεί απαράδεκτες ρυθμίσεις που επικεντρώνουν στη συντήρηση και νομιμοποίηση της άκρως προβληματικής υφιστάμενης κατάστασης που επικρατεί στον κλάδο σήμερα και επιμένει στη χωροθέτηση υδατοκαλλιεργειών σε θέσεις ακατάλληλες για το περιβάλλον και τις τοπικές κοινωνίες. Επίσης, δε λαμβάνονται υπόψη οι συγκρούσεις χρήσεων του θαλάσσιου χώρου από την ελεύθερη αλιεία και τον τουρισμό, όπως και οι επιπτώσεις από τη δραστηριότητα σε ευαίσθητα οικοσυστήματα.

Το Ειδικό Πλαίσιο είχε τεθεί σε ανοικτή διαβούλευση, κατά την οποία διατυπώθηκαν σοβαρές επιφυλάξεις, καθώς υπήρχαν σημαντικά κενά επιστημονικής τεκμηρίωσης στη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που βασίστηκε σε μελέτη που εκπονήθηκε κατ’ εντολή του Συλλόγου Ελλήνων Θαλασσοκαλλιεργητών. Η ΚΥΑ που τελικώς εκδόθηκε δεν έλαβε υπόψη τις παρατηρήσεις που έγιναν κατά τη διαβούλευση, αλλά ούτε και τις προτάσεις του Εθνικού Συμβουλίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης (ΕΣΧΣΑΑ), που αποτελεί το θεσμοθετημένο συλλογικό όργανο για αυτά τα ζητήματα. Οι προτάσεις του ΕΣΧΣΑΑ στόχευαν σε ουσιαστικό έλεγχο και παρακολούθηση του τομέα καθώς και στην προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος [4].

Ερωτάται η Επιτροπή:

1. Θεωρεί ότι οι συγκεκριμένες ρυθμίσεις της ΚΥΑ είναι συμβατές με την ευρωπαϊκή νομοθεσία;
2. Συμφωνεί ότι παράτυπα αγνοήθηκε η γνωμοδότηση του ΕΣΧΣΑΑ;
3. Αν ναι, τι μέτρα προτίθεται να λάβει;

[1] http://www.neaepohi.gr/index.php/saronikos-news/poros-galatas/i-apelthousa-kibernisi-papandreou-nomimopoiise-tis-ixthiokalliergeies.html

[2] ΚΥΑ 31722/4−11−2011 «Έγκριση Ειδικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης για τις υδατοκαλλιέργειες και της στρατηγικής μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων αυτού».

[3] http://www.wwf.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=827:t-&catid=70:2008-09-16-12-10-46&Itemid=90

[4] Πρακτικά Συνεδριάσεων Ε.Σ.Χ.Σ.Α.Α για το Ειδικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών, Αθήνα 4-11-2011.

Η «προβληματική» απάντηση της  επιτρόπου F. Boel σε ερώτηση του

Μ. Τρεμόπουλου

Ελάχιστα φαίνεται να ενδιαφέρουν την Κομισιόν οι ανησυχητικές απώλειες μελισσών, που απειλούν να θέσουν σε κίνδυνο ακόμη και το ίδιο το μέλλον της γεωργίας.

Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από τη γραπτή απάντηση της απερχόμενης Επιτρόπου κ. Boel προς τον ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων Μ. Τρεμόπουλο, όπου αναφέρει ότι τα αγρο-περιβαλλοντικά μέτρα τυγχάνουν ήδη υψηλής προτεραιότητας στην ευρωπαϊκή αγροτική πολιτική και θεωρεί ότι η «ενιαία» εφαρμογή μέτρων την οποία προτείνει ο Μ. Τρεμόπουλος, ώστε να ενσωματωθούν και μέτρα προστασίας για τους πληθυσμούς των μελισσών «θα μας απομάκρυνε από το στοιχείο ευελιξίας, το οποίο αποτελεί ένα από τα πλεονεκτήματα της πολιτικής για την αγροτική ανάπτυξη». «Δύσκολη» θεωρεί η Επίτροπος και τη δημιουργία των υποχρεωτικών Ζωνών Οικολογικής Ανάκαμψης, που προτείνονται στο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου του 2008 για τη μελισσοκομία. Από την απάντηση προκύπτει ότι η λήψη μέτρων προστασίας των μελισσών είναι προαιρετική για τις χώρες μέλη και ότι οι απώλειες επικονιαστικών εντόμων δεν αποτελούν για την Κομισιόν λόγο για ανάληψη ιδιαίτερων δράσεων.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει πάντως η επανεξέταση των κριτηρίων οριοθέτησης που αποβλέπει στην καλύτερη στοχοθέτηση της ενίσχυσης για τις λεγόμενες «ενδιάμεσες» λιγότερο ευνοημένες περιοχές (ΛΕΠ), διαδικασία που βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη.

Στη γραπτή ερώτηση που κατέθεσαν οι Οικολόγοι Πράσινοι στις 4 Ιανουαρίου αναφερόταν ότι 84% των 264 ευρωπαϊκών ειδών συγκομιδής εξαρτώνται ως ένα βαθμό από τα έντομα για τη γονιμοποίησή τους και προβαλλόταν το αίτημα για «συγκεκριμένες δράσεις για να ενισχυθεί περαιτέρω η χρήση των αγρο-περιβαλλοντικών μέτρων, χωρίς αυτό να επιβαρύνει άλλα μέρη του προϋπολογισμού της ΚΓΠ».

«Η απάντηση της απερχόμενης Επιτρόπου προσβάλλει ακόμη και την κοινή λογική: χωρίς να αρνείται το πρόβλημα και τη σοβαρότητά του, δηλώνει ικανοποιημένη με τα μέτρα που έχουν… αποτύχει να το αντιμετωπίσουν», δήλωσε ο Μιχ. Τρεμόπουλος. «Θα χρειαστεί λοιπόν να επανέλθουμε. Προς το παρόν επιμένουμε ότι τα αγρο-περιβαλλοντικά μέτρα χρειάζονται ακόμη μεγαλύτερη ενίσχυση, όπως και έλεγχο για την ορθότητα της εφαρμογής τους. Επίσης, οι ευρωπαϊκές πολιτικές για την προστασία των μελισσών και των άλλων επικονιαστικών εντόμων, όπως και η ενίσχυση της μελισσοτροφίας, με ιδιαίτερη έμφαση στις βιολογικές – οικολογικές μεθόδους, έχουν σαφέστατα πολλά περιθώρια βελτίωσης και αναβάθμισης. Για κάτι τέτοιο είμαστε διατεθειμένοι να πιέσουμε ακόμη περισσότερο».

Για περισσότερες πληροφορίες:

Μιχ. Τρεμόπουλος          6982-689868, Γ. Μπλιώνης         6944-869772

Παρέμβαση του Μιχ. Τρεμόπουλου στην ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου

Παρέμβαση στην ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου στο Στρασβούργο έκανε ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Μιχάλης Τρεμόπουλος κατά τη συζήτηση σχετικής προφορικής ερώτησης για τις προοπτικές των ευρωπαϊκών προγραμμάτων για τη μελισσοκομία μετά το 2013 (1) προς τον Επίτροπο Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου.

Στην παρέμβασή του ο Μιχάλης Τρεμόπουλος αναφέρθηκε σε ερώτησή του για τις μαζικές απώλειες μελισσών τον περασμένο Δεκέμβριο (2) και στην ανεπάρκεια της ευρωπαϊκής πολιτικής όπως αποτυπώθηκε στην απάντηση που είχε λάβει από την προηγούμενη επίτροπο Γεωργίας.

Το 84% των καλλιεργούμενων ειδών στην ευρωπαϊκή γεωργία εξαρτάται για τη γονιμοποίησή τους από τις μέλισσες και τα άλλα επικονιαστικά έντομα. Από την άποψη αυτή, οι μαζικές απώλειες μελισσών τα τελευταία χρόνια είναι εξαιρετικά ανησυχητικές, ακόμη πιο ανησυχητική όμως είναι η στάση της Κομισιόν να δηλώνει ικανοποιημένη από τις υπάρχουσες πολιτικές, παρά την καταφανή ανεπάρκειά τους να αντιμετωπίσουν ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα.

Όπως τόνισε ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων, «χρειάζεται ιδιαίτερη έμφαση στις βιολογικές – οικολογικές μεθόδους. Η Κομισιόν πρέπει να ενισχύσει τα αγρο-περιβαλλοντικά μέτρα, να στηρίξει τους μικρούς παραγωγούς στις μειονεκτικές περιοχές και να ενθαρρύνει τη δημιουργία μελισσοκομικών συνεταιρισμών και ζωνών «οικολογικής ανάκαμψης».

Για περισσότερες πληροφορίες:  Μιχάλης Τρεμόπουλος   6982 689868

Το βίντεο της παρέμβασης: http://www.youtube.com/watch?v=BcNlQN5t1Lc

Το κείμενο της παρέμβασης:

“Κα. πρόεδρε, αξιότιμοι συνάδελφοι

Το πρόγραμμα ALARM της ΕΕ προσδιόρισε τις μη βιώσιμες πρακτικές χρήσης γης και τη χρήση αγροχημικών προϊόντων ως τις κύριες πιέσεις που προκαλούν την ανησυχητική απώλεια των επικονιαστικών εντόμων στην Ευρώπη.

Σε γραπτή ερώτηση, όμως, που είχα καταθέσει τον Ιανουάριο (2), έλαβα μια πολύ απογοητευτική απάντηση από την τότε Επίτροπο κα. Boel.

Γνωρίζουμε ότι το 84% των 264 ευρωπαϊκών ειδών συγκομιδής εξαρτώνται ως ένα βαθμό από τα επικονιαστικά έντομα για τη γονιμοποίησή τους και ότι για την προστασία τους είναι απαραίτητη η δημιουργία υποχρεωτικών Ζωνών Οικολογικής Ανάκαμψης αλλά και η περαιτέρω ενίσχυση των αγρο-περιβαλλοντικών μέτρων μέσα από την αναδιάρθρωση της ΚΑΠ.

Η Επίτροπος είχε δηλώσει ικανοποιημένη από τα μέτρα, που όμως έχουν αποτύχει να ανταποκριθούν στο πρόβλημα της απώλειας μελισσών.

Από τη στιγμή που τα αγρο-περιβαλλοντικά μέτρα αποτελούν μόνο το 8% του συνολικού προϋπολογισμού της ΚΑΠ για το 2007-2013 και κάθε κράτος -μέλος τα εφαρμόζει διαφορετικά, επιμένουμε ότι τα μέτρα αυτά χρειάζονται ακόμη μεγαλύτερη ενίσχυση, ενιαία εφαρμογή όπως και έλεγχο για την ορθότητα της εφαρμογής τους.

Βεβαίως, χρειάζεται ιδιαίτερη έμφαση στις βιολογικές – οικολογικές μεθόδους.

Η Κομισιόν πρέπει να ενισχύσει τα αγρο-περιβαλλοντικά μέτρα, να στηρίξει τους μικρούς παραγωγούς στις μειονεκτικές περιοχές και να ενθαρρύνει τη δημιουργία μελισσοκομικών συνεταιρισμών και Ζωνών Οικολογικής Ανάκαμψης”.

(1) http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?type=PV&reference=20101123&secondRef=ITEM-019&language=EL&ring=O-2010-0119

(2) http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+WQ+E-2009-6523+0+DOC+XML+V0//EL&language=EL

Ερώτηση των Οικολόγων Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο

Το πρόβλημα της υπερβόσκησης στο νησί της Ικαρίας φέρνουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο οι Οικολόγοι Πράσινοι με σχετική ερώτηση που κατέθεσε ο ευρωβουλευτής Μιχάλης Τρεμόπουλος.

Η υπερβόσκηση απασχολεί εδώ και αρκετά χρόνια τους κατοίκους της Ικαρίας, που βλέπουν το νησί τους να κινδυνεύει από ερημοποίηση, μείωση βιοποικιλότητας, διάβρωση και μείωση γονιμότητας των εδαφών. Το πρόβλημα εντοπίζεται κυρίως στο μεγάλο αριθμό “ανεπιτήρητων” αιγοπροβάτων που βόσκουν ανεξέλεγκτα όλο το χρόνο, συχνά χωρίς να μπορούν να καλύψουν τις διατροφικές τους ανάγκες, με αποτέλεσμα να διέρχονται περιόδους υποσιτισμού που επηρεάζουν τη γονιμότητα και την παραγωγικότητά τους. Σύμφωνα με σχετική μελέτη του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, «οι βοσκήσιμες εκτάσεις της νήσου Ικαρίας μπορούν να διαθρέψουν χωρίς σημεία υποβάθμισης του περιβάλλοντος από υπερβόσκηση των βοσκοτόπων (μόλις) το 70% των καταγεγραμμένων αιγοπροβάτων που διατηρούνται στο νησί». Η ίδια μελέτη επισημαίνει και φαινόμενα υπερεκμετάλλευσης  σε προστατευόμενες περιοχές Natura 2000.

«Η υπερβόσκηση δεν αφορά μόνο την Ικαρία αλλά και άλλες περιοχές της Ελλάδας, νησιωτικές και μη» δήλωσε ο Μιχάλης Τρεμόπουλος. «Η κτηνοτροφία αποτελεί  παραδοσιακή αγροτική δραστηριότητα και βασικό παράγοντα της τοπικής οικονομίας που χρειάζεται στήριξη, εφόσον όμως ασκείται με όρους βιωσιμότητας. Κεντρική σημασία έχει η συμφιλίωσή της με την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και τη φέρουσα ικανότητα των βοσκοτόπων, ιδιαίτερα στις νησιωτικές περιοχές. Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά και να προβαίνει στους απαραίτητους ελέγχους για τη διασφάλιση αυτών των προϋποθέσεων.»

Για περισσότερες πληροφορίες:

Μιχάλης Τρεμόπουλος 6982 689868

(ακολουθεί το κείμενο της ερώτησης)

Γραφείο ευρωβουλευτή Μ. Τρεμόπουλου

Βρυξέλλες: European Parliament, Rue Wiertz, ASP 08H247, B-1047 Brussels, Belgium Tel: 0032 228 45402v

Στρασβούργο: Bât. Louise Weiss, T05059, 1, av. du Pr. Schuman, CS 91024, F-67070 Strasbourg, Tel: 0033 388 175402

Αθήνα: Μητροπόλεως 1 (πλ. Συντάγματος), 10557 Αθήνα / Τηλ.: 210.3709705 / Fax: 210.3709707

Θεσσαλονίκη: Πλάτωνος 1 (& Εγνατίας), 54631 Θεσσαλονίκη / Τηλ.: 2310.269780 και 2310.266705

www.oikologoiprasinoi.eu, e-mail: michail.tremopoulos@europarl.europa.eu

Θέμα:  Προβλήματα υπερβόσκησης στο νησί της Ικαρίας, στην Ελλάδα

Η Ικαρία αντιμετωπίζει για πάνω από 25 χρόνια  εντονότατα προβλήματα υπερβόσκησης, με απογύμνωση βοσκοτόπων από βλάστηση, διάβρωση εδαφών, μείωση γονιμότητάς τους, μείωση βιοποικιλότητας, κινδύνους ερημοποίησης. Μελέτη του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών^([1]) ,επιβεβαιώνει ότι  «οι βοσκήσιμες εκτάσεις της νήσου Ικαρίας μπορούν να διαθρέψουν περί το 70% των καταγεγραμμένων αιγοπροβάτων στο νησί». Η μελέτη επισημαίνει και φαινόμενα υπερεκμετάλλευσης  σε προστατευόμενες περιοχές Natura 2000, όπως στο Δυτικό τμήμα του νησιού στη Ζώνη Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ) με κωδικό GR 4120005 και στην Περιοχή Κοινοτικού Ενδιαφέροντος (ΠΕΚ)  με κωδικό GR 4120004.

Το πρόβλημα εντοπίζεται κυρίως στο μεγάλο αριθμό “ανεπιτήρητων” αιγοπροβάτων που βόσκουν ανεξέλεγκτα όλο το χρόνο σε συγκεκριμένες τοποθεσίες βοσκοτόπου, αλλά τους χορηγείται και συμπληρωματική διατροφή τη χειμερινή κυρίως περίοδο. Τα ζώα αυτά διέρχονται περιόδους υποσιτισμού που επηρεάζουν τη γονιμότητα και την παραγωγικότητά τους. Πολλά από αυτά επιδοτούνται στα πλαίσια του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003^([2]).

Σχετικό κείμενο διαμαρτυρίας^([3]) υπογεγραμμένο από 1500 κατοίκους του νησιού έχει σταλεί από το 2008 σ’ όλους τους αρμόδιους φορείς και τα κοινοτικά όργανα.

Ερωτάται η Επιτροπή:

1. Έχει ενημέρωση από τις ελληνικές αρχές για το μέγεθος του προβλήματος;
2. Συνιστά παράβαση της ευρωπαϊκής οδηγίας για τους οικοτόπους (92/43/ΕΟΚ)^([4]) η υποβάθμιση περιοχών του Δικτύου Natura 2000 της Ικαρίας λόγω υπερβόσκησης;
3. Τηρούνται οι όροι της οδηγίας 91/68/ΕΟΚ^([5]) σχετικά με το καθεστώς υγειονομικών ελέγχων που διέπουν το ενδοκοινοτικό εμπόριο αιγοπροβάτων;
4. Διεξάγονται επιτόπιοι έλεγχοι στα πλαίσια της εφαρμογής του καθεστώτος πολλαπλής συμμόρφωσης και αν ναι ποια ήταν τα αποτελέσματά τους;
5. Πώς σκέφτεται να ενεργήσει προκειμένου να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά το πρόβλημα της υπερβόσκησης της Ικαρίας;

               Αν και οι απειλές αυξάνονται με βάση στοιχεία περιβαλλοντικών οργανώσεων

Ερώτηση των Οικολόγων Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο

Στο Ευρωκοινοβούλιο φέρνουν οι Οικολόγοι Πράσινοι τις ελληνικές πολιτικές για τη βιοποικιλότητα με ερώτηση που κατέθεσε ο ευρωβουλευτής Μιχάλης Τρεμόπουλος.

Το Μάιο του 2006 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε τη Στρατηγική της για ανάσχεση της απώλειας βιοποικιλότητας μέχρι το 2010 (1), που έχει ανακηρυχθεί Έτος Βιοποικιλότητας από τον ΟΗΕ. Πρόσφατη Έκθεση Προόδου(2) συμπέρανε πως η ΕΕ απέχει πολύ από την επίτευξη του στόχου αυτού.

Στην Ελλάδα η πραγματικότητα φαίνεται πως είναι ακόμα χειρότερη. Όπως χαρακτηριστικά δείχνει και το Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ζώων της Ελλάδας, που πρόσφατα επικαιροποιήθηκε από πέντε ελληνικές περιβαλλοντικές οργανώσεις, η βιοποικιλότητα απειλείται και η κατάσταση είναι σαφώς χειρότερη σε σύγκριση με εκείνη που διαπίστωνε η προηγούμενη έκδοση του Κόκκινου Βιβλίου πριν 17 χρόνια.

Με την ερώτησή του προς την Επιτροπή ο Μιχάλης Τρεμόπουλος ζητά να μάθει εάν η Ελλάδα έχει καταρτίσει σχέδια και αναλυτικούς στόχους στη βάση της Αξιολόγησης των Οικοσυστημάτων της Χιλιετίας (Millenium Ecosystem Assessment). Επίσης, ο ΜΤ ρωτά εάν ηβ χώρα μας έχει υποβάλει Εθνική Στρατηγική για τη βιοποικιλότητα και τα Σχέδια Δράσης για την ανάσχεση της απώλειας της βιοποικιλότητας κι εάν παρέχει αξιόπιστες πληροφορίες σχετικά με εθνικούς δείκτες βιοποικιλότητας.  Τέλος, αν διαθέτει ένα αξιόπιστο σύστημα για την παρακολούθηση των δεικτών αυτών.

Ο Μιχάλης Τρεμόπουλος δήλωσε σχετικά: «Οικοσυστήματα που επηρεάζουν άμεσα την καθημερινή μας ζωή αλλά και την επιβίωση δισεκατομμυρίων ανθρώπων απειλούνται με κατάρρευση. Όμως τα σήματα κινδύνου δεν λαμβάνονται υπόψη και η Στρατηγική της ΕΕ κινδυνεύει να καταντήσει φιάσκο. Χαρακτηριστικό είναι πως στις Προγραμματικές Δηλώσεις του κ. Μπαρόζο για τη νέα Επιτροπή η βιοποικιλότητα είναι άγνωστη λέξη. Στην Ελλάδα δυστυχώς τέτοια ζητήματα δεν αποτελούν προτεραιότητα για τις κυβερνήσεις και η προσπάθεια που χρειάζεται να καταβάλουμε για ουσιαστική προστασία της βιοποικιλότητας είναι διπλάσια»

Για περισσότερες πληροφορίες: Γιώργος Μπλιώνης 6944 869772

(1) http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=COM:2006:0216:FIN:EL:PDF

(2) http://ec.europa.eu/environment/nature/biodiversity/comm2006/pdf/bap_2008_report.pdf

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης

ΘΕΜΑ: Κόκκινος συναγερμός για τα ζώα και τη βιοποκιλότητα της Ελλάδας

Μεγάλο  ποσοστό των σπονδυλόζωων της  Ελλάδας και περισσότερα από  τα μισά ασπόνδυλα είδη, για τα οποία  υπάρχουν επαρκή επιστημονικά δεδομένα, βρίσκονται υπό απειλή. Συνολικά στα  πρόθυρα αφανισμού βρίσκονται 648 είδη πανίδας από τα 1.013. Αυτό προκύπτει από το Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ζώων της Ελλάδας, όπως επικαιροποιήθηκε από τις περιβαλλοντικές οργανώσεις Ελληνική Ζωολογική Εταιρεία, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Ελληνική Ερπετολογική Εταιρεία, Ινστιτούτο Σπηλαιολογικών Ερευνών Ελλάδας και WWF Ελλάς.

Ο Κόκκινος Κατάλογος  της Διεθνούς Ένωσης για τη Διατήρηση  της Φύσης (IUCN) αποτελεί μια δυναμική βάση δεδομένων που περιλαμβάνει τα είδη που διατρέχουν το μεγαλύτερο κίνδυνο εξαφάνισης στο φυσικό τους περιβάλλον. Υπό αυτό το πρίσμα το «Κοκκινο Βιβλίο» μπορεί να γίνει ένας σωτήριος οδηγός από τη στιγμή που αποτελεί μία πλούσια πηγή δεδομένων απαραίτητη για τον σχεδιασμό μίας σοβαρής πολιτικής για την προστασία της βιοποικιλότητας.

Τα κύρια αίτια  που απειλούν τα «ελληνικά» ζώα είναι  η καταστροφή των βιοτόπων τους, η λαθροθηρία, τα δηλητηριασμένα δολώματα, οι καταστροφικές πυρκαγιές των  τελευταίων χρόνων (σε Πελοπόννησο, Πάρνηθα, Ρόδο κ.α.), αλλά και μεγάλα τεχνικά  έργα (π.χ. νέοι μεγάλοι οδικοί άξονες), παράγοντες, που έχουν μεταβάλλει σημαντικά τις συνθήκες εξάπλωσης των χερσαίων και θαλάσσιων οργανισμών.

Σε αυτό το πλαίσιο  ερωτάται η Επιτροπή

1. Έχει καταρτίσει  η Ελλάδα σχέδια και αναλυτικούς στόχους στη βάση της Αξιολόγησης των Οικοσυστημάτων της Χιλιετίας (Millenium Ecosystem Assessment) από τη στιγμή μάλιστα που το 2010 έχει ανακηρυχτεί έτος Βιοποικιλότητας από τα Ηνωμένα Έθνη;

2. Έχει υποβάλει  η Ελλάδα στην Επιτροπή την  εθνική στρατηγική για τη  βιοποικιλότητα και τα σχέδια  δράσης για την ανάσχεση της απώλειας της βιοποικιλότητας έως το 2010 και μετέπειτα;

3. Παρέχει η Ελλάδα  αξιόπιστες πληροφορίες σχετικά  με εθνικούς δείκτες βιοποικιλότητας  αλλά και ένα αξιόπιστο σύστημα  για την παρακολούθηση αυτών  των δεικτών;