Στην τελευταία του συνεδρίαση το Περιφερειακό Συμβούλιο Δυτ. Μακεδονίας εναντιώθηκε στην πώληση μονάδων λιγνίτη της περιοχής σε ιδιώτες. Μέχρι εδώ σύμφωνοι. Στο κείμενο της απόφασης όμως συμπεριλαμβάνεται (μετά από πρωτοβουλία των δυο μεγάλων συνδυασμών) και η καταγέλαστη πρόταση να εξαιρεθεί η Δυτική Μακεδονία από τη συνθήκη του Κυότο ! Δηλαδή από τις 191 χώρες (και την Ελλάδα) που έχουν υπογράψει ότι θα μειώσουν τις εκπομπές CO2, να εξαιρεθούν οι μονάδες της ΔΕΗ στη Δυτική Μακεδονία !

Εύλογα αναρωτιέται κανείς αν όσοι ψήφισαν την πρόταση αυτή έχουν επαφή με την πραγματικότητα. Πέραν του ότι ως αίτημα είναι απαράδεκτο, με ποιόν τρόπο και μηχανισμό θα γίνει αυτό; Ποιος θα το αποφασίσει; Γιατί η Δυτική Μακεδονία πρέπει να εξαιρεθεί, παρότι συμμετέχει στην καταστροφή του κλίματος περισσότερο από όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές περιφέρειες, εκπέμποντας 30.000.000 τόνους CO2 κάθε χρόνο ; Μήπως πρέπει να ζητήσουμε την προσάρτησή μας στην .. Κίνα, η οποία δεν εφαρμόζει το Κυότο ; Ακόμη κι οι Αμερικάνοι που εναντιώθηκαν από την πρώτη στιγμή στο Κυότο, εκπροσωπώντας τα συμφέροντα των πετρελαϊκών εταιρειών, σκέφτονται να θέσουν αυστηρότατο όριο στις εκπομπές CO2 στις νέες ανθρακικές μονάδες : 453 Kg CO2/MWh. (Η νέα μονάδα της Πτολεμαίδας που θεωρείται «αντιρρυπαντικής τεχνολογίας» έχει .. διπλάσιες εκπομπές, 950 kg CO2 / MWh !!).

Η απόφαση αυτή επιβεβαιώνει ότι εξακολουθούμε να αντιμετωπίζουμε το μέλλον με τα παλιά μυαλά του παρελθόντος. Συνεχίζουμε να συμπεριφερόμαστε σαν κακομαθημένα παιδιά και να μην τιμούμε τις υπογραφές που βάλαμε στις διεθνείς περιβαλλοντικές συνθήκες. Ειδικά για το Κυότο θυμίζουμε:

• ότι για μια σημαντική περίοδο δίναμε ελλιπή ή ψευδή στοιχεία (επί Σουφλιά), γεγονός που παραλίγο να μας στοιχίσει την προσωρινή αποβολή,
• ότι ποτέ ουσιαστικά δεν ενταχτήκαμε στη λογική του Κυότο, αφού όταν όλη σχεδόν η Ευρώπη μείωνε CO2, εμείς «καταφέραμε» να εξαιρεθούμε «νομίμως» και πάλι προκειμένου να αυξήσουμε τις εκπομπές CO2 κατά 25 % μέχρι το 2012 !!

Ποια άλλη λοιπόν εξαίρεση ζητούν από το Κιότο, αφού … μόνιμα ήμασταν στις εξαιρέσεις ;;

Είναι επίσης εξοργιστικό να ζητάμε συνεχώς παρατάσεις όταν γνωρίζαμε εξαρχής τις προθεσμίες και τις εξελίξεις, όταν ξέραμε πολύ καλά ότι σύντομα οι επιλογές μας θα βρουν τοίχο. Θυμίζουμε κι εδώ ότι προ διετίας πήραμε νέα παράταση, μέχρι τις 31-12-2022, για τη λειτουργία ορισμένων παλιών μονάδων του ΛΚΔΜ που δεν θα πιάσουν τα μελλοντικά – και αυστηρότερα- όρια των ρύπων PM10, SO2 και NOx.

Αν σήμερα ο Ν. Κοζάνης είναι με την πλάτη στον τοίχο, οι ευθύνες βαραίνουν όχι μόνο τις κυβερνήσεις, αλλά και την τοπική ηγεσία (πολιτική, αυτοδιοικητική και συνδικαλιστική), που κουμαντάρει τις τύχες μας εδώ και 40 χρόνια. Είναι συνυπεύθυνοι γιατί συμφώνησαν στο μονόδρομο του λιγνίτη και στην τυφλή πρόσδεση στο άρμα της ΔΕΗ, χωρίς να ετοιμάσουν εναλλακτικές λύσεις.

Παρότι τα πρώτα καμπανάκια για το λιγνίτη χτυπούσαν από το 1990 (στο Ρίο και στο Κυότο), οι τοπικοί μας άρχοντες έκλειναν πεισματικά τα αυτιά τους και σνόμπαραν ή συκοφαντούσαν την παγκόσμια στροφή στις ΑΠΕ. Δεν ήθελαν να καταλάβουν ότι όλα τα ορυκτά καύσιμα μπήκαν από τότε –δικαίως- στο στόχαστρο, λόγω της καταστροφικής τους επίδρασης στο περιβάλλον και στο κλίμα. Πράσινοι φόροι, εξωτερικό κόστος, καταβολή δικαιωμάτων CO2 διπλασίασαν το ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ κόστος των βρώμικων πηγών ενέργειας, που έχουν πλέον ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΗΞΗΣ. Επισείοντας λοιπόν μόνιμα και εκβιαστικά το δίλημμα «Λιγνίτης ή Ανεργία» δεν πήραν κανένα ουσιαστικό μέτρο για να μειώσουν σταδιακά το κάρβουνο και να προετοιμάσουν την ΟΜΑΛΗ ΜΕΤΑΒΑΣΗ στη μεταλιγνιτική εποχή. Δεν φρόντισαν να δημιουργήσουν εναλλακτικές διεξόδους απασχόλησης και να διεκδικήσουν σοβαρά αντισταθμιστικά οφέλη από τη ΔΕΗ και το κράτος, ώστε το ενεργειακό λεκανοπέδιο να απορροφήσει τους κραδασμούς από την ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΜΕΙΩΣΗ της λιγνιτο-παραγωγής και την παγκόσμια στροφή στην πράσινη ενέργεια. Αντί να δουν την καθαρή ενέργεια ως ευκαιρία την αντιμετώπισαν φοβικά ως απειλή. Δεν διδάχτηκαν από άλλες ανθρακο-παραγωγές περιοχές (Φλάνδρα στο Βέλγιο, Λουσατία στη Γερμανία κλπ) , που προσαρμόστηκαν στα νέα δεδομένα και βελτίωσαν τη θέση τους, κάνοντας την πράσινη στροφή.

Σήμερα λοιπόν που η περιοχή μας φαίνεται να οδηγείται στο διαζύγιο με την πάλαι ποτέ κραταιά ΔΕΗ και στην κατάρρευση, οι τοπικοί μας άρχοντες αντί να απολογηθούν γιατί δεν ετοίμασαν εδώ και είκοσι χρόνια την επόμενη μέρα, φωνασκούν πάλι για εξαιρέσεις και παρατάσεις, προσπαθώντας να κρύψουν τις ευθύνες τους πίσω από τον «τσαμπουκά» του τοπικισμού, που δεν πείθει πλέον κανέναν.

Επαναλαμβάνουμε και πάλι ότι είμαστε κατά της εκποίησης των μονάδων της ΔΕΗ που επιβάλει η Τρόικα. Σε αυτό βέβαια συμφωνούν όλοι, αλλά είναι τουλάχιστον προκλητικό να πρωταγωνιστούν σε δηλώσεις και έπαρση οι τοπικοί άρχοντες που εκλέχτηκαν με τη σημαία της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, δηλαδή των κομμάτων που προσυπέγραψαν το ξεπούλημα της ΔΕΗ !

Ενδιαφέρον θα είχε να μαθαίναμε (ενόψει εκλογών) τι λένε και τα κόμματα για την απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου. Συμφωνούν να εξαιρεθούμε από το Κυότο ή ακολουθούν την τακτική που εφάρμοσε ο Γ. Παπανδρέου στις εκλογές του 2009 ; Τότε μιλούσε στην πλατεία της Κοζάνης υπέρ του λιγνίτη, αλλά στην πλατεία Συντάγματος κατά !

ΠΚ Οικολόγων Πράσινων Δυτικής Μακεδονίας

Η προώθηση των ΑΠΕ απαραίτητο συστατικό μιας βιώσιμης διεξόδου από την κρίση

Ο δημόσιος διάλογος γύρω από την κρίση συνήθως μοιάζει να εξαντλείται στην αντιπαράθεση του “ναι” και του “όχι” στο μνημόνιο. Κάτι τέτοιο όμως βάζει στη σκιά καθοριστικές επιλογές που έχουν να κάνουν με τις πραγματικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε και με αλλαγές που τις χρωστάμε πρώτα στον εαυτό μας.

Χωρίς να υπάρχει μια ισχυρή εναλλακτική αντιπρόταση, ο αυτόματος πιλότος του “ναι” οδηγεί σε μια επίθεση στη βιωσιμότητα: ακρωτηριασμός του σιδηροδρόμου, βίαιες αλλαγές χρήσεων γης, εκτροπή του Πράσινου Ταμείου, νομιμοποίηση αυθαιρέτων, νέα γενιά λιγνιτικών σταθμών, εξορύξεις για λιγνίτη, βωξίτη, χρυσό αλλά και υδρογονάνθρακες.

Όμως δημοσιονομική εξυγίανση δε χρειάζεται να σημαίνει επίθεση στη βιωσιμότητα. Χρειαζόμαστε μια “πράσινη στροφή” στην οικονομία μας, επενδύοντας στη διέξοδο από την κρίση με τρόπο που να απαντά ταυτόχρονα στην οικονομική, την κοινωνική και την περιβαλλοντική διάστασή της.

Βασικός πυλώνας της πράσινης αυτής στροφής είναι η απεξάρτηση της οικονομίας μας από το πετρέλαιο και το λιγνίτη μέσα από αποδοτική και ορθολογική χρήση της ενέργειας και προώθηση των ανανεώσιμων πηγών. Στα τεράστια οφέλη που μια τέτοια στρατηγική επιλογή θα έχει στην τόνωση της οικονομίας, τη δημιουργία αξιοπρεπών θέσεων εργασίας ή την προστασία της δημόσιας υγείας, πρέπει να προστεθεί και η σημαντική μείωση του εμπορικού ελλείμματος της χώρας.

Η προώθηση των ΑΠΕ λοιπόν δεν είναι κάποια πολυτέλεια στη σημερινή συγκυρία, αλλά απαραίτητο συστατικό μιας πραγματικής διεξόδου από την κρίση.

Άλλωστε, για μια σειρά από λόγους είναι δεδομένο πως πρέπει να στραφούμε σε μια οικονομία ελάχιστων εκπομπών το συντομότερο κάτι που δεν μπορεί να σημαίνει τίποτε λιγότερο από ένα σύστημα ηλεκτρισμού βασισμένο κατά 100% στις ΑΠΕ μέχρι το 2050. Το πρώτο πράγμα που χρειαζόμαστε λοιπόν είναι ένας στρατηγικός ενεργειακός σχεδιασμός συμβατός με το στόχο αυτό. Αντί όμως η πολιτεία και η κοινωνία να συζητούν τουλάχιστον για μια μελετημένη και έγκαιρα σχεδιασμένη ολοκληρωμένη στρατηγική μετάβασης στη μετα-λιγνιτική εποχή για τη χώρα, βλέπουμε τις ΑΠΕ χάνουν το κύρος τους, νέους λιγνιτικούς σταθμούς και λιγνιτωρυχεία να σχεδιάζονται, γιγαντιαία προγράμματα όπως το Ήλιος να αντιμετωπίζονται με εντυπωσιακή προχειρότητα.

Για μια αποτελεσματική προώθηση των ΑΠΕ στη χώρα μας χρειαζόμαστε:

• Αντιμετώπιση του προβλήματος χρηματοδότησης με ιδιαίτερες προβλέψεις για τις ΑΠΕ στο πλαίσιο των αλλαγών στο τραπεζικό σύστημα της χώρας

• Αναθεώρηση του ΕΣΠΑ αλλά και της στόχευσης της νέας περιφερειακής πολιτικής της ΕΕ για μετά το 2013, ώστε να αφορά περισσότερο τις ΑΠΕ, με ιδιαίτερη έμφαση στις ΑΠΕ μικρής κλίμακας και στη στήριξη πολυμετοχικών εταιρειών με συμμετοχή ΟΤΑ, επαγγελματικών και κοινωνικών φορέων και πολιτών.

• Ενίσχυση της δημιουργίας εγχώριων βιομηχανιών κατασκευής εξοπλισμού ΑΠΕ, με εξαγωγικό προσανατολισμό.

• Έγκαιρη κατασκευή απαραίτητων υποδομών όπως δίκτυα αλλά και συστήματα αποθήκευσης.

• Κεντρικό σχέδιο διασύνδεσης του μη διασυνδεδεμένου δικτύου, με κριτήρια τη φέρουσα ικανότητα εγκατάστασης μονάδων ΑΠΕ για κάθε νησί, και την ελαχιστοποίηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

• Εξορθολογισμό του Ειδικού Τέλους ώστε οι καταναλωτές να επιβαρύνονται με το πραγματικό κόστος των ΑΠΕ και να μην επιδοτούν το κόστος προμήθειας των εταιριών ηλεκτρισμού.

• Διαφοροποίηση της εγγυημένης τιμής αντιστρόφως ανάλογα προς το δυναμικό της περιοχής εγκατάστασης ώστε να αποθαρρύνονται η υπερσυγκέντρωση και οι «φαραωνικοί» σχεδιασμοί. Διαφοροποίηση επίσης για κοινωνικές εταιρίες καθώς και για περιοχές που απεξαρτώνται από το λιγνίτη.

• Συγκεκριμένες επενδύσεις σε έρευνα-καινοτομία αλλά και σε εφαρμογές “Έξυπνων Δικτύων” που θα περιλαμβάνουν και την αλληλεπίδραση ηλεκτρικών αυτοκινήτων με αυτά.

Χρειάζεται κυρίως και μια αλλαγή κουλτούρας τόσο στους ίδιους τους πολίτες μέσα από ενημέρωση και ουσιαστικό δημόσιο διάλογο, όσο και σε τμήματα του χώρου των επενδυτών που δεν αντιλαμβάνονται πως οι ΑΠΕ δεν πρόκειται να “απογειωθούν” όσο η ίδια κοινωνία δεν τις βλέπει ως δική της υπόθεση.

Τάσος Κρομμύδας

Υποψήφιος των Οικολόγων Πράσινων στη Β Αθηνών 

www.facebook.com/TasosKrommydas2012

Αυτή η παρατεταμένη ασάφεια είχε ως αποτέλεσμα, όχι μόνο τις πρόσφατες έντονες επιφυλάξεις του Γερμανού υφυπουργού Περιβάλλοντος αλλά και την εύλογη νευρικότητα της εγχώριας αγοράς στον κλάδο των ΑΠΕ. Οι Οικολόγοι Πράσινοι από την αρχή είχαμε διατυπώσει τις απορίες και τις επιφυλάξεις μας για την πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης. Πρέπει να σταματήσουμε επιτέλους να βάζουμε το κάρο μπροστά από το άλογο σε ένα θέμα τόσο σοβαρό. Η ανάπτυξη των ΑΠΕ στη χώρα μας αντιμετωπίζει σήμερα σοβαρά προβλήματα που απειλούν τόσο τον σημαντικό ρόλο που καλούνται να παίξουν στην προσπάθεια βιώσιμης εξόδου από την κρίση, όσο και την επίτευξη των εθνικών στόχων για το 2020. Οι Οικολόγοι Πράσινοι θεωρούμε ότι σε αυτά πρέπει να δοθεί το βάρος και όχι σε αμφίβολες υπερπαραγωγές αμιγώς εξαγωγικού προσανατολισμού. Χρειαζόμαστε επειγόντως ειδικό σχεδιασμό για κάθε Περιφέρεια στην προοπτική ενός συστήματος ηλεκτρισμού με 100% ΑΠΕ μέχρι το 2050, με έμφαση στη μικρή κλίμακα και στην συμμετοχή των πολιτών.

Σε περίπτωση που το πρόγραμμα τελικά προχωρήσει, ζητάμε, πέρα από την άμεση αποσαφήνιση των παραπάνω ερωτημάτων και παραμέτρων:

• Να μην υπάρξει καμία επιβάρυνση στους έλληνες καταναλωτές
• Το Πρόγραμμα να είναι εντελώς ανεξάρτητο από τους εθνικούς ενεργειακούς στόχους για το 2020.
• Τη μεγιστοποίηση της προστιθέμενης αξίας για την ελληνική οικονομία, ξεκινώντας από την εγχώρια κατασκευή του εξοπλισμού και τη συμμετοχή του ελληνικού κράτους στις υπό ίδρυση εταιρίες
• Ευρωπαϊκή δέσμευση για παροχή χρηματοδοτήσεων για την κατασκευή των απαιτούμενων ηλεκτρικών διασυνδέσεων με τρόπο που οι εξαγωγές δε θα εμποδίζουν την υλοποίηση του Εθνικού ενεργειακού σχεδιασμού καθώς και για την κάλυψη ενδεχόμενης διαφοράς στην εγγυημένη τιμή πώλησης της παραγόμενης ενέργειας
• Αυστηρές προδιαγραφές για την ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων από τις εγκαταστάσεις στο περιβάλλον, τη γεωργία και το τοπίο

Η Θεματική Ομάδα για την ενέργεια και την κλιματική αλλαγή

«Το ΥΠΕΚΑ μέσω του Εθνικού Ενεργειακού Σχεδιασμού που παρουσίασε ανοίγει καθυστερημένα τη συζήτηση για ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα, με ένα κείμενο που κινείται στη σωστή κατεύθυνση. Θεωρούμε όμως τους στόχους μείωσης εκπομπών ανεπαρκείς μπροστά στην απειλή της κλιματικής αλλαγής αλλά και την ανάγκη ριζικού μετασχηματισμού του ενεργειακού μας μοντέλου. Χρειαζόμαστε πιο φιλόδοξες στρατηγικές και ολοκληρωμένα σχέδια δράσης για τη μείωση της συνολικής ενεργειακής κατανάλωσης, τη μετάβαση σε μια μετα-λιγνιτική εποχή και την πορεία για ένα σύστημα ηλεκτρισμού 100% ΑΠΕ το 2050.

Η κυβέρνηση θα πρέπει να εγκαταλείψει την άμεση και έμμεση υποστήριξη σε επενδύσεις που υπονομεύουν την ίδια της τη στρατηγική, όπως η κατασκευή νέων αυτοκινητοδρόμων, νέων λιγνιτωρυχείων και λιγνιτικών σταθμών ή οι εξορύξεις πετρελαίου, και να στραφεί σε φιλόδοξα προγράμματα που θα δημιουργήσουν χιλιάδες θέσεις εργασίας, θα μειώσουν το ενεργειακό μας κόστος και θα συμβάλλουν στην έξοδο της χώρας από την κρίση με βιώσιμο τρόπο. Ας μιλήσουμε επιτέλους για ενεργειακή αναβάθμιση 100 χιλιάδων κτιρίων και για 100 χιλιάδες ηλιακές στέγες μέσα στην επόμενη πενταετία!»

«Το πραγματικό δίλημμα δεν είναι αν οι λιγνιτικοί σταθμοί θα είναι ιδιωτικοί ή ημικρατικοί αλλά το αν η πολιτεία θέλει και μπορεί να σχεδιάσει έγκαιρα και ολοκληρωμένα τη μετάβαση της χώρας σε μια μετα-λιγνιτική εποχή. Δυστυχώς, για χρόνια η κυβέρνηση και η ΔΕΗ έκρυβαν το πρόβλημα κάτω από το χαλί, ζητώντας συνεχώς παρατάσεις και εξαιρέσεις για τις λιγνιτικές μας μονάδες από ευρωπαϊκές ρυθμίσεις, αντί να προχωρούν σε αποφασιστικές πολιτικές εξοικονόμησης ενέργειας και προώθησης των ΑΠΕ. Ακόμα κι έτσι όμως, σύμφωνα με τον υφιστάμενο σχεδιασμό, οι προς πώληση μονάδες του Αμύνταιου και της Καρδιάς θα πρέπει να έχουν πάψει τη λειτουργία τους μέχρι το 2020 και εκείνη της Μεγαλόπολης-3 μέχρι το 2025. Θεωρώντας το χρονοδιάγραμμα αυτό καθόλου φιλόδοξο, φοβόμαστε πως η ιδιωτικοποίηση των μονάδων θα εμποδίσει τη δυνατότητα επίσπευσης του κλεισίματός τους στο πλαίσιο ενός ριζικού μετασχηματισμού του ενεργειακού μας μοντέλου, που τόσο έχουμε ανάγκη».

Δύο μόλις μέρες μετά την ανακοίνωση για νέες υπερβάσεις ορίων ατμοσφαιρικής ρύπανσης στη Δυτική Μακεδονία, η Greenpeace αποκαλύπτει ότι η επιβάρυνση της δημόσιας υγείας από τη λιγνιτική ρύπανση, είναι πολύ μεγαλύτερη από ό,τι είχε αρχικά εκτιμηθεί. Αν η ελληνική κυβέρνηση υλοποιήσει τα σχέδια για την κατασκευή τριών νέων μονάδων, η λειτουργία τους κάθε χρόνο θα προκαλεί 160 θανάτους και θα επιβαρύνει την οικονομία έως και 755 εκ. €!

Περισσότερα…

• Το Güssingτης Αυστρίας μια πόλη που μαράζωνε κοινωνικά, οικονομικά και πληθυσμιακά, κατάφερε να σταματήσει τη φυγή του πληθυσμού της και να τον αυξήσει από 500 σε 3764 άτομα, να δημιουργήσει 1100 νέες θέσεις εργασίας, να προσελκύσει 50 νέες εταιρείεςκαι ν’ αξιοποιήσει τα τοπικά κεφάλαια, κυρίως χάρη στην ανάπτυξη μονάδων αξιοποίησης τοπικά παραγόμενης βιομάζας για ηλεκτρισμό, θέρμανση και καύσιμα,με 71% ενεργειακή αυτάρκεια. Παράλληλα, διασφάλισε σταθερές, χαμηλές τιμές για την θέρμανση των κατοίκων τη στιγμή που οι τιμές του πετρελαίου θέρμανσης εκτοξεύονταν.
• Στην Συνομοσπονδία Γερμανικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεωνσυμμετέχουν5400 επιχειρήσεις που έχουν 18 εκατομμύρια μέλη. Πολλές από τις συνεταιριστικές επιχειρήσεις επαράγουν ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές.
• Πολλές από τις συνεταιριστικές-συμμετοχικές εταιρίες που συμμετέχουν στην ευρωπαϊκή συνομοσπονδία ενεργειακών συνεταιρισμών και μικροπαραγωγών ΑΠΕREScoop.euέχουνπροϊστορία από 20 έως και 100 χρόνων.
• Μέσα σε λίγες εβδομάδες μια ομάδα γερμανών φοιτητών που δημιούργησε ένα συνεταιρισμό παραγωγής ενέργειας συγκέντρωσε από φοιτητές – μικρομετόχους 400.000 ευρώ για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων παραγωγής ενέργειας στο πανεπιστήμιο τους.

Αυτά είναι μερικά από τα εντυπωσιακά στοιχεία που περιέχονταν στις εισηγήσεις που παρουσιάστηκαν στην ημερίδα με θέμα «Κοινωνικές-συνεταιριστικές επιχειρήσεις και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας» που διοργάνωσε στο Ευρωκοινοβούλιο ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων, Νίκος Χρυσόγελος την Πέμπτη 8 Μαρτίου, με μεγάλη προσέλευση κόσμου τόσο από την Ελλάδα όσο και από την Ευρώπη.

Στόχος της ημερίδας ήταν να φέρει ομάδες πολιτών, επαγγελματικές ενώσεις, φορείς της αυτοδιοίκησης, επιστήμονες κ.α. που είτε έχουν ξεκινήσει, είτε ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν σε κοινωνικές-συμμετοχικές επιχειρήσεις για αξιοποίηση ΑΠΕ, σε επαφή με το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο σε ευρωπαïκό επίπεδο, την πλούσια εμπειρία από παρόμοιες επιχειρήσεις σε διάφορες χώρες της Ευρώπης, καθώς και τις πιθανές πηγές και μηχανισμούς χρηματοδότησης για τέτοιες προσπάθειες. Στην ημερίδα μίλησαν ειδικοί από όλους τους παραπάνω τομείς αναδεικνύοντας, τις δυνατότητες και τα δομικά πλεονεκτήματα των κοινωνικού-συνεταιριστικού μοντέλου τόσο για την προώθηση της αποκεντρωμένης παραγωγής ΑΠΕ όσο και για τη μεγιστοποίηση των οικονομικών και περιβαλλοντικών ωφελειών για τις τοπικές κοινωνίες.

Νωρίτερα οι προσκεκλημένοι του Νίκου Χρυσόγελου παρακολούθησαν μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση σχετικά με τον Οδικό Χάρτη για την Ενέργεια για το 2050 που διοργάνωναν οι Πράσινοι και παρενέβησαν με ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις, ενώ την προηγούμενη μέρα, η ομάδα των επισκεπτών παρακολούθησε την ημερίδα των Πρασίνων για τις συνέπειες και τα διδάγματα από την πυρηνική καταστροφή της Φουκοσίμα στην Ιαπωνία.

«Η ανταπόκριση στην πρόσκλησή μας από όλα τα μέρη της Ελλάδας, αυτοδιοικητικών, επιστημόνων, εκπροσώπων επιμελητηρίων, και φορέων πολιτών είναι πραγματικά ενθαρρυντική για την προώθηση της ιδέας της αποκεντρωμένης ανάπτυξης ΑΠΕ με ουσιαστική κοινωνική συμμετοχή», δήλωσε ο Νίκος Χρυσόγελος. «Σε μια περίοδο δριμείας επίθεσης στην περιβαλλοντική, οικονομική και κοινωνική βιωσιμότητα, η δημιουργία  κοινωνικών-συμμετοχικών εταιρειών θα συμβάλλει τόσο στη διείσδυση των ΑΠΕ που τόσο έχει ανάγκη η χώρα, όσο και στην καταπολέμηση της ανεργίας και στην προώθηση υπεύθυνων οικονομικών δραστηριοτήτων. Με κινητοποίηση τοπικών φορέων και του δημιουργικού ανθρώπινου δυναμικού, καλή οργάνωση και συνεργασία με φορείς από διάφορες χώρες, ακόμα και κάτω από τις ασφυκτικές συνθήκες που βιώνει η Ελλάδα, είναι δυνατόν να λέμε σε μερικά χρόνια ότι και στην Ελλάδα υπάρχουν πόλεις σαν το Γκίσινγκ της Αυστρίας με ενεργειακή αυτάρκεια βασισμένη σε τοπικές ΑΠΕ πάνω από το 70% και με χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας από ΜΜΕ και συνεταιρισμούς. Οι συμμετοχές στην ομάδα επισκεπτών ανθρώπων που ήδη έχουν ξεκινήσει τέτοιες προσπάθειες στη χώρα μας, αποτελούν πηγή έμπνευσης και αισιοδοξίας. Παρά την σημερινή εξάρτηση της Ελλάδας από το πετρέλαιο και το λιγνίτη, ένα άλλο ενεργειακό μέλλον είναι εφικτό και μια κοινωνική οικονομία είναι ρεαλιστική!»

Δείτε τη σύντομη συνέντευξη που παραχώρησε ο Νίκος Χρυσόγελος στην ERTworld:

Δείτε τη σύντομη συνέντευξη που παραχώρησε ο Βασίλης Μπέλλης, διευθυντής της Αναπτυξιακής Καρδίτσας, στην Ertworld:

Αναλυτικά

Ο Tom Howes, αναπληρωτής διευθυντής της Γενικής Διεύθυνσης Ενέργειας της ΕΕ, παρουσίασε την παρούσα διείσδυση ΑΠΕ στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αναφέρθηκε τόσο στην τρέχουσα ενεργειακή στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και στα βασικά στοιχεία του Οδικού Χάρτη για την Ενέργεια το 2050. (Διαβάστε την εισήγηση)

O Mathieu Fichter από τη Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Ανάπτυξης της ΕΕ τόνισε την έμφαση που δίνεται στη νέα προγραμματική περίοδο 2014-2020 στην εξοικονόμηση ενέργειας και την ανάπτυξη των ΑΠΕ μέσα από την δέσμευση κονδυλίων τόσο του Tαμείου Συνοχής όσο και Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης προς την κατεύθυνση μιας οικονομίας χαμηλού άνθρακα. (Διαβάστε την εισήγηση)

Ο Dirk Vansintjan, πρόεδρος της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας ενεργειακών συνεταιρισμών και μικροπαραγωγών ΑΠΕ REScoop.eu, παρουσίασε τα έργα ΑΠΕ τα οποία έχουν υλοποιηθεί από το συνεταιρισμό από το 1991 έως σήμερα καθώς επίσης και τα μελοντικά σχέδια, και τα οποία περιλαμβάνουν ποικιλία μικρών υδροηλεκτρικών, αιολικών καθώς και φωτοβολταϊκών συστημάτων. Τόνισε επίσης το μη κερδισκοπικό χαρακτήρα της συνεταιριστικής επιχείρησης που εξυπηρετεί 32.000 πελάτες κι έχει επιτύχει πέρα από το μειωμένο κόστος ηλεκτρικού ρεύματος για τους πελάτες της και εξοικονόμηση ενέργειας 25% συγκριτικά με τα επίπεδα κατανάλωσης του 2006. (Διαβάστε την εισήγηση).

Ο Horst Kluttig, εκπρόσωπος του δημοτικού αιολικού πάρκου στο Άαχεν της Γερμανίας μίλησε για τη λειτουργία του πάρκο αυτού που δίνει έμφαση στη διαφάνεια αλλά και στο συγχρονισμό παραγωγής-ζήτησης και εξέφρασε την άποψη ότι το μέλλον βρίσκεται στην αποκεντρωμένη ανάπτυξη ΑΠΕ από μικρούς παραγωγούς, κάτι το οποίο δεν έχει γίνει πλήρως αντιληπτό ακόμα και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Χαρακτηριστικά ανέφερε ότι στη Γερμανία σήμερα υπάρχουν 2 εκατομμύρια παραγωγοί ενέργειας αλλά χρειάζονται πολύ περισσότεροι και περιέγραψε τις βασικές προυποθέσεις για να καταστεί κάτι τέτοιο εφικτό. (Διαβάστε την εισήγηση)

Ο Joachim Hacker παρουσίασε τα εντυπωσιακά αποτελέσματα από την προώθηση ΑΠΕ μέσα από συνεταιριστικά-δημοτικά σχήματα στην κωμόπολη του Güssing της Αυστρίας με πληθυσμό 3764 κατοίκων. Ξεκινώντας από μια κατάσταση με πολύ υψηλά επίπεδα ανεργίας και μετανάστευσης και χαμηλά εισοδήματα έφτασε, κυρίως χάρη στην ανάπτυξη μονάδων αξιοποίησης τοπικά παραγόμενης βιομάζας για ηλεκτρισμό, θέρμανση και καύσιμα, σε 71% ενεργειακή αυτάρκεια, 1100 νέες θέσεις εργασίας και 50 νέες εταιρείες καθώς και χαμηλές τιμές για την θέρμανση των κατοίκων τη στιγμή που οι τιμές του πετρελαίου θέρμανσης εκτοξεύονταν. (Διαβάστε την εισήγηση)

Ο Timo Gensel μηχανικός, ειδικός σύμβουλος Συνεταιρισμών Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στη Γερμανία παρουσίασε αναλυτικά παραδείγματα συνεταιριστικών επιχειρήσεων στη Γερμανία. Εξήγησε πως ο περιορισμός των αποθεμάτων ορυκτών καυσίμων, η εξάρτηση από εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα και η συνεχιζόμενη αύξηση των τιμών για πετρέλαιο και φυσικό αέριο αποτελούν κινητήριο δύναμη για αποκεντρωμένη παραγωγή ΑΠΕ, μια βασική έκφανση της οποίας είναι η παραγωγή μέσω συμμετοχικών εταιρειών όπου κάθε μέλος έχει μία ψήφο, το οικονομικό ρίσκο των συμμετεχόντων είναι ελαχιστοποιημένο και η συμμετοχή πολιτών συνεισφέρει στην αποδοχή των ΑΠΕ. (Διαβάστε την εισήγηση)

Η Βασιλεία Αργυράκη, υπεύθυνη για προγράμματα ΑΠΕ στη Γενική Διεύθυνση Ενέργειας της ΕΕ, παρουσίασε το πρόγραμμα Intelligent Energy Europe της Ευρωπαïκής Επιτροπής και συγκεκριμένα παραδείγματα από αυτό που στόχο έχουν τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας και την προώθηση των ΑΠΕ μέσω της δημιουργίας ευνοïκών συνθηκών αγοράς και της ενημέρωσης των ενδιαφερομένων φορέων. (Διαβάστε την εισήγηση).

H Maud Skäringer, αναλυτής πολιτικής στη Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Ανάπτυξης της ΕΕ, περιέγραψε την κατανομή κονδυλίων των ταμείων συνοχής συνολικού ύψους 9.3 δις ευρώ που προορίζονται για εξοικονόμηση ενέργειας και ανάπτυξη συστημάτων ΑΠΕ, όπου τη μερίδα του λέοντος έχει η εξοικονόμηση ενέργειας με περίπου 4.6 δις και ακολουθούν η βιομάζα με 1.8 δις, η γεωθερμική και υδροηλεκτρική ενέργεια με 1.1 δις, τα φωτοβολταïκά με 1 δις και τα αιολικά με 787 εκατομμύρια ευρώ. Παρόλα αυτά ο ρυθμός ένταξης έργων σε αυτά τα προγράμματα ειδικά για τις ΑΠΕ, παραδείγματα των οποίων παρουσίασε αναλυτικά, είναι σημαντικά μικρότερος συγκριτικά με το μέσο ρυθμό ένταξης έργων στο ταμείο συνοχής. (Διαβάστε την εισήγηση).

Η Elisabetta Cucchi, σύμβουλος πολιτικής στην Ευρωπαïκή Τράπεζα Επενδύσεων, έδωσε πρώτα μια γενική περιγραφή του τρόπου λειτουργίας της ΕΤΕ, κατόπιν παρουσίασε τους 5 ειδικούς στόχους και τα αντίστοιχα αποτελέσματα της ΕΤΕ σε ό,τι αφορά την εξοικονόμηση ενέργειας και την προώθηση των ΑΠΕ και τέλος ανέλυσε τα χρηματοδοτικά εργαλεία και συμβουλευτικές υπηρεσίες που προσφέρει η ΕΤΕ για να ενισχύσει έργα εξοικονόμησης ενέργειας και ΑΠΕ. (Διαβάστε την εισήγηση).

Ο Andreas Kappes από τη Συνομοσπονδία Γερμανικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων (DGRV) παρουσίασε ορισμένα βασικά δεδομένα σχετικά με τις συνεταιριστικές επιχειρήσεις παγκοσμίως, καθώς και τα βασικά πλεονεκτήματα του συνεταιριστικού επιχειρηματικού μοντέλου με πρώτιστο τη διαφάνεια και τη δημοκρατικότητα στη λήψη αποφάσεων. Στη συνέχεια εστίασε στους χρηματοδοτικούς μηχανισμούς και στα εναλλακτικά επιχειρηματικά μοντέλα με τα οποία είναι εφικτή η διοχέτευση κεφαλαίων σε συνεταιριστικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στις ΑΠΕ, κάνοντας ταυτόχρονα και μια σύντομη περιγραφή της DGRV στη Γερμανία που αποτελείται από περίπου 5400 επιχειρήσεις που με τη σειρά τους έχουν 18 εκατομμύρια μέλη. (Διαβάστε την εισήγηση).

Οι συμμετέχοντες εκπρόσωποι συνεταιρισμών εξέφρασαν την διάθεσή τους να μεταφέρουν την εμπειρία τους και να στηρίξουν ανάλογες προσπάθειες που θα αναπτυχθούν στην Ελλάδα. Παρόμοια ημερίδα σχεδιάζεται να πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα μέσα τους επόμενους μήνες από τον ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων Νίκο Χρυσόγελο.

Η σαφής αναφορά ότι η ενέργεια που θα παράγεται από το ΗΛΙΟΣ θα είναι πάνω και πέρα από τους εθνικούς στόχους για τις ΑΠΕ αποτελεί το μοναδικό μάλλον θετικό στοιχείο του σ/ν. Από εκεί και πέρα αρνητικά χαρακτηρίζονται τα ακόλουθα.

Δε διασφαλίζεται ο αποκλειστικά εξαγωγικός χαρακτήρας του καθώς δίνεται η δυνατότητα μέρος τουλάχιστον της παραγόμενης ενέργειας να καταναλώνεται στην Ελλάδα, αλλά να προσμετράται στη Γερμανία μέσω της στατιστικής μεταφοράς και των άλλων μηχανισμών της Οδηγίας 2009/28.

• Δε δίνεται καμία εγγύηση, ούτε λαμβάνεται κάποια μέριμνα ώστε τα έργα του ΗΛΙΟΣ να μη δράσουν ανταγωνιστικά προς τα έργα ΑΠΕ του Εθνικού Σχεδίου Δράσης, ειδικά σε ότι αφορά τον ηλεκτρικό χώρο στο Σύστημα Μεταφοράς και τις εκτάσεις εγκατάστασης των έργων. Αντιθέτως στα έργα του ΗΛΙΟΣ παρέχονται κατά την αδειοδότηση ευνοϊκότεροι όροι και διαδικασίες fast track, που δεν απολαμβάνουν τα υπόλοιπα έργα ΑΠΕ και επιπλέον θέτουν σε αμφιβολία την ορθή εκτίμηση των περιβαλλοντικών και άλλων επιπτώσεων τους. Αν τελικά το ΗΛΙΟΣ επηρεάσει αρνητικά την πορεία της χώρας προς τους δεσμευτικούς στόχους της, αυτό θα έχει σοβαρές συνέπειες στην εθνική οικονομία.
• Εξακολουθεί να παραμένει άγνωστο το εμπορικό καθεστώς υπό το οποίο η ενέργεια του ΗΛΙΟΣ θα εξάγεται στη Γερμανία καθώς και τα τεχνικά και οικονομικά χαρακτηριστικά των έργων μεταφοράς για το σκοπό αυτό. Το ΥΠΕΚΑ στην ανακοίνωση του περιορίζεται στη δήλωση ότι βρίσκεται “σε συνεχή επαφή και συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή”, ενώ πληθαίνουν οι φωνές που υποστηρίζουν ότι το όλο εγχείρημα στερείται οικονομικής βάσης. Αυτό υποστηρίζει στην Ελλάδα σχετική μελέτη του Ινστιτούτου Ενέργειας Νοτιοανατολικής Ευρώπης (ΙΕΝΕ), ενώ στη Γερμανία αρνητικά έχουν τοποθετηθεί οι Πράσινοι καθώς και επαγγελματικοί και οικονομικοί παράγοντες. Δεν είναι δυνατόν να συμπεριλαμβάνεται το ΗΛΙΟΣ στη δανειακή σύμβαση και να γίνεται νόμος του κράτους και να είναι άγνωστο τόσους μήνες η οικονομική ουσία του όλου εγχειρήματος τόσο για την Ελλάδα όσο και για τη Γερμανία. Είναι θέμα σοβαρότητας της χώρας αλλά και της τρόικα.

Τις ανησυχίες αυτές τις έχουμε εκφράσει ήδη από την πρώτη τοποθέτηση μας το Σεπτέμβρη του 2011 και παρόμοιες αποτυπώθηκαν και στις παρεμβάσεις των φορέων των ΑΠΕ στη δημόσια διαβούλευση. Δυστυχώς το ΥΠΕΚΑ δεν έλαβε καμία υπόψη του. Το να στηρίζεται σε τόσο ασταθή θεμέλια ίσως η μεγαλύτερη επένδυση στην ιστορία της χώρας φοβόμαστε πως θα οδηγήσει σε υπονόμευση και δυσφήμιση των ΑΠΕ. Αν το Πρόγραμμα ΗΛΙΟΣ αποδειχτεί φιάσκο, θα αποτελέσει ένα νέο λόγο έκθεσης της χώρας μας διεθνώς ακόμα κι αν η κύρια ευθύνη για την αποτυχία θα βρίσκεται εκτός των συνόρων.

Θεματική Ομάδα Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής

Κύριοι του «Σπάρτακου» (και γιατί όχι και των άλλων σωματείων), σας προτείνουμε να διοργανώσουμε μια ΚΟΙΝΗ ΗΜΕΡΙΔΑ για τις επιπτώσεις που προκαλούν στην υγεία οι Σταθμοί και τα Ορυχεία της ΔΕΗ. Με έναν όρο: Δεν θα μιλήσουμε ούτε εμείς ούτε εσείς. Θα καλέσουμε ως ομιλητές τους ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ που ερεύνησαν τη νοσηρότητα – θνησιμότητα του τόπου μας και έχουν κάνει σχετικές δημοσιεύσεις. Ήτοι:

• Σιχλετίδη, Τσότσο, Γαβριηλίδη κ.α που δούλεψαν στα αναπνευστικά
• Μακρή,  Κουτσογιαννόπουλο (Ιατρική Θεσσαλονίκης) που ασχολήθηκαν με θνησιμότητες, καρδιακά και εγκεφαλικά.
• Λινού και άλλους από Ιατρική Αθηνών
• Τριχόπουλο (διεθνώς αναγνωρισμένος) Κατσουγιάννη (ειδική στην Περιβαλ-λοντική Επιδημιολογία, την είχε φέρει και ο Ιατρικός Σύλλογος Κοζάνης). Οι τελευταίοι θα μας πουν αν είναι έγκυρες αυτές οι μέθοδοι μοντελοποίησης των επιπτώσεων της ρύπανσης στην υγεία, τις οποίες χρησιμοποίησε η αρμόδια Ευρωπαϊκή Υπηρεσία (κι η Greenpeace) κι αν υπάρχει άλλος εκτός από τους μεγαλοσυνδικαλιστές της ΔΕΗ που τις αμφισβητεί !

Τη μορφή της συνδιοργάνωσης, μπορούμε να τη συμφωνήσουμε. Θα μπορούσε π.χ να την αναλάβει επίσημα η Αυτοδιοίκηση. Έτσι δεν κινδυνεύει κανείς συνδικαλιστής να κατηγορηθεί για .. συμπόρευση με το κόμμα των Οικολόγων Πράσινων, παρότι στο συνδικαλισμό όλων των ΔΕΚΟ επικρατεί η κομματοκρατία και κυριαρχούν τα δυο μεγάλα κόμματα που οδήγησαν τη χώρα σε χρεωκοπία και τον τόπο μας σε αδιέξοδο.

Στρογγυλό επιστημονικό τραπέζι λοιπόν, με τον πρώτο λόγο στους ειδικούς. Για να διαπιστώσουμε με στοιχεία αυτό που ακόμη μερικοί – ελάχιστοι ευτυχώς – αμφισβητούν: ότι ο λιγνίτης «βλάπτει σοβαρά την υγεία μας».

Όσο για «τις τσέπες μας» να πούμε τα εξής.  Κάποιοι βγάζουν το ψωμί τους  από τη ΔΕΗ και καλά κάνουν. Όμως υπάρχουν κι άλλοι που πλήττονται από τη ΔΕΗ και πληρώνουν πολλά σπασμένα. Είναι οι φορολογούμενοι που καλούνται να καλύψουν τις κρυφές επιδοτήσεις της ΔΕΗ, είναι οι αγρότες που καλούνται να πληρώσουν το αυξημένο κόστος εκμετάλλευσης των κατεστραμμένων νερών, των διαβρωμένων εδαφών κλπ. Για το κόστος αυτό,  γνωστό ως ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΟΥ ΛΙΓΝΙΤΗ, σας δώσαμε το δικό μας νούμερο : 5 c€ / kWh. Κάποιος ερευνητής μπορεί να το βγάλει μεγαλύτερο ή μικρότερο, ανάλογα με τη μέθοδο και τις παραδοχές. Καμιά αντίρρηση. ΕΣΕΙΣ ΟΜΩΣ –εδώ και χρόνια – ΔΕΝ  ΔΙΝΕΤΕ  ΚΑΝΕΝΑ ΝΟΥΜΕΡΟ. Πόσο το υπολογίζει η ΔΕΗ; Καταλαβαίνουμε ότι η ΔΕΗ σιωπά, γιατί αν αναγνωρίσει το περιβαλλοντικό κόστος του λιγνίτη, ΠΡΕΠΕΙ  ΝΑ ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΕΙ στις τοπικές κοινωνίες και μάλιστα αναδρομικά (γύρω στα 5 δις). Εσείς όμως γιατί στο θέμα αυτό ταυτίζεστε με τη Διοίκηση (και τους ιδιώτες υποψήφιους αγοραστές) ; Εάν δεν σας αρέσουν οι τέσσερις πανεπιστημιακές έρευνες που σας αναφέραμε προχτές για το περιβαλλοντικό κόστος, έχουμε κι άλλη μία για να σας πείσουμε. Ίσως αυτή σας φανεί πιο …ευκολοχώνευτη, γιατί προέρχεται από τα σπλάχνα της ΔΕΗ, αλλά λίγοι την ξέρουν. Πρόκειται για την εργασία ενός επιστήμονα, του Η. Κορδά, που το 1997 είχε υπολογίσει σε 7 δις δρχ. το ετήσιο περιβαλλοντικό κόστος από την ατμοσφαιρική ρύπανση (μόνο), χωρίς να συμπεριλάβει τις παρενέργειες των εξορύξεων. Από τότε μέχρι σήμερα δεν είδαμε από τη ΔΕΗ να προωθεί καμιά επικαιροποίηση των στοιχείων ή μια πιο πλήρη έρευνα. Η εργασία αυτή καταχωνιάστηκε στα συρτάρια για προφανείς λόγους…, ας μην κουράζουμε άλλο.

Τέλος όσον αφορά στις θεωρίες ότι η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Περιβάλλοντος ΕΥΠ «κουμπώνεται» και δε δίνει πλήρη στοιχεία για το πώς κοστολόγησε την ατμοσφαιρική ρύπανση στην Ευρώπη (102 έως 169 δις το 2009) ή το πώς υπολόγισε τον αριθμό των θανάτων, η λύση είναι απλή για τους δύσπιστους: Αν δεν σας αρκεί η Έκθεση της ΕΥΠ http://www.eea.europa.eu/publications/cost-of-air-pollution/at_download/file (που είναι 70 σελίδες), γιατί δεν ζητάτε τον ΠΛΗΡΗ ΦΑΚΕΛΟ όπως έχετε δικαίωμα με βάση τη συνθήκη του Άαρχους, η οποία δίνει πλήρη πρόσβαση στην περιβαλλοντική πληροφορία; Τόσος κόσμος πηγαινοέρχεται από τη ΔΕΗ στις Βρυξέλλες. Αν θέλετε μπορούμε να το ζητήσουμε κι εμείς μέσω του Ευρωβουλευτή μας.

Κι αν ούτε αυτά σας φτάνουν, να σας στείλουμε και τη σχετική Έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδας, στην οποία υπολογίζεται ότι στη χώρα μας η κλιματική αλλαγή (με βασικό ένοχο το λιγνίτη) θα κοστίσει περίπου 700 δις μέχρι το 2100 !

Καλές Αποκριές….

Και περιμένουμε μια απάντηση στην πρόταση μας ΝΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ  ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ  ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΝ.

Ιδού η Ρόδος….

ΠΚ Οικολόγων Πράσινων Δυτικής Μακεδονίας

Τα στοιχεία της ΕΥΠ με τη σειρά τους εδράζονται σε δεδομένα εκπομπών ρύπων που έδωσε το Υπουργείο Περιβάλλοντος και ο ίδιος ο ρυπαίνων, δηλαδή η ΔΕΗ !

• Γιατί λοιπόν μας κακοφαίνεται που μας βγάζουν και πάλι στη σέντρα ;
• Γιατί αρχίζουμε ξανά το γνωστό πόλεμο λάσπης για δήθεν «μυστικά κέντρα» και «επιχειρηματικά συμφέροντα» που κρύβονται πίσω από κάθε έρευνα που λέει πικρές αλήθειες ; (Εντάξει.. Συμφωνούμε ότι κάποιοι ιδιώτες κερδίζουν όταν γίνονται έργα ΑΠΕ. Μήπως όμως κι από την κατασκευή των λιγνιτικών μονάδων δεν κερδίζουν οι  ιδιώτες κατασκευαστές ;  η Hitachi, η Alstom, η  METKA, η ΤΕΡΝΑ κ.α. Είπαμε εμείς ποτέ, ως περιβαλλοντικές οργανώσεις, ότι όσοι προωθούν τις λιγνιτικές μονάδες (δηλαδή όλη η τοπική και συνδικαλιστική εξουσία) είναι πράκτορες των εταιρειών ; Η ΤΕΡΝΑ κάνει και αιολικές και λιγνιτικές μονάδες. Γιατί  να .. λαδώνει μόνο τους υποστηρικτές των αιολικών κι όχι και των λιγνιτικών; Τι μεροληψία και παραλογισμός είναι αυτός ; Στο τέλος κι αυτός που αγοράζει μια ηλεκτρική σκούπα για να έχει καθαρό σπίτι θα είναι πράκτορας της Hoover ή της Miele, επειδή οι εταιρείες θα κερδίσουν από την αγορά αυτή !).
• Γιατί όταν είναι να διεκδικήσουμε αύξηση του Τοπικού Πόρου, νέα φίλτρα κλπ το παίζουμε σχεδόν .. ετοιμοθάνατοι, αλλά όταν μιλάνε οι διεθνείς οργανισμοί ή οι ΜΚΟ για επιπτώσεις στην υγεία, με πιο ήπιο μάλιστα τρόπο και ΕΓΚΥΡΟ, τότε τους βγάζουμε πράκτορες, λαμόγια κλπ ;
• Γιατί αμφισβητούμε τους 530 θανάτους λόγω ρύπανσης (σύμφωνα με τη Greenpeace) και ζητούμε ονοματεπώνυμα, όταν ξέρουμε ότι  οι μελέτες αυτού του είδους (και οι επιδημιολογικές) βασίζονται σε στατιστικές και συγκρίσεις με πληθυσμούς καθαρών περιοχών χωρίς να έχουν ονόματα ; Γιατί δεν ζητήσαμε ονοματεπώνυμα νεκρών από άλλους μελετητές που ασχολήθηκαν με τη θνησιμότητα της περιοχής, (Μακρής ΑΠΘ, Κουτσογιαννόπουλος (ΑΠΘ) , Λινού (Πανεπ. Αθηνών) ; Προφανώς γιατί ξέραμε ότι δεν υπάρχουν (και δεν μπορεί να υπάρξουν) ονόματα. Από τη Greenpeace όμως έχουμε την απαίτηση να μας πει μέχρι και .. πού  είναι θαμμένοι οι πεθαμένοι στον .. Αη Γιώρ΄!
• Γιατί δεν αναγνωρίζουμε επιτέλους ότι ο «φτηνός λιγνίτης» είναι παραμύθι και ότι οι σοβαρές παρενέργειες των εξορύξεων σε υπόγεια νερά – εδάφη – τουρισμό κλπ, αλλά και το κόστος της νοσηρότητας ΔΙΠΛΑΣΙΑΖΟΥΝ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ ΛΙΓΝΙΤΗ ;  (Υπενθυμίζουμε ότι το κόστος της αιολικής κιλοβατώρας είναι περίπου 7,5 λεπτά, ενώ της λιγνιτικής 5 , αλλά μαζί με το περιβαλλοντικό κόστος ο λιγνίτης ξεπερνά τα 10 λεπτά. Δηλαδή το ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ κόστος του λιγνίτη είναι διπλάσιο από ό,τι πλασματικά εμφανίζεται, γεγονός  που τον κάνει πολύ ακριβότερο από τις ανεμογεννήτριες. Ποιος το λέει αυτό ; Το Μετσόβιο Πολυτεχνείο, το  Charles University of Prague, το Externe, EE & USA 2001 και πολλοί άλλοι έγκυροι ερευνητικοί φορείς. Ποιος το αμφισβητεί ; Κάποιοι «κύκλοι της ΔΕΗ» ή μερικοί ημιμαθείς συνδικαλιστές που όλα τα σφάζουν κι όλα τα μαχαιρώνουν.  Ας μας πει επιτέλους κάποιος από αυτούς πόσο υπολογίζει η ΔΕΗ το περιβαλλοντικό κόστος του λιγνίτη, μιας και δεν τους αρέσει αυτά που λένε οι «συνωμότες» των πανεπιστημίων ; Ένα νούμερο θέλουμε).
• Γιατί ενοχλούμαστε από τις απόψεις που λένε ότι η ΔΕΗ χρωστά πολλά «αναδρομικά» στην περιοχή ; Γιατί ρίχνουμε νερό στο μύλο των ιδιωτών που θέλουν να αγοράσουν τους λιγνίτες ΤΖΑΜΠΑ, χωρίς να πληρώνουν για τα μεταλλευτικά δικαιώματα και χωρίς να αποζημιώνουν κανέναν για την καταστροφή των φυσικών πόρων ; Γιατί τους κληρονομούμε το καθεστώς των κρυφών επιδοτήσεων και φοροαπαλλαγών που απόλαυσε επί 60 έτη η ημι-ιδιωτική πλέον ΔΕΗ,  λόγω της δικής μας αδράνειας και συνενοχής ;

Ο λιγνίτης έχει υπέρ και κατά, όπως και οι ΑΠΕ. Ας πέσουν λοιπόν οι τόνοι για να συνεννοηθούμε.  Οι πρακτορολογίες και το κυνήγι μαγισσών δε βοηθούν. Επί είκοσι χρόνια βρίζαμε τις ΑΠΕ (και τους υποστηρικτές τους) και εξωραΐζαμε το μονόδρομο στο λιγνίτη, χωρίς να ετοιμάσουμε μια εναλλακτική λύση. Ας μη χασουμε άλλη μια εικοσαετία στο ίδιο μοτίβο.

Και εν πάση περιπτώσει οι μελέτες και τα στοιχεία ανατρέπονται με ΜΕΛΕΤΕΣ.

Όχι με κραυγές και ψίθυρους και λάσπη.

Ιδού λοιπόν η Ρόδος για το Σπάρτακο, τη ΓΕΝΟΠ, τη ΔΕΗ και τον κάθε φανατικό οπαδό του λιγνίτη. Αν έχετε στοιχεία για το ποιό είναι το περιβαλλοντικό κόστος του λιγνίτη ανά κιλοβατώρα δώστε τα. Με βιβλιογραφικές αναφορές και τεκμηριωμένα νούμερα όπως απαιτεί η επιστήμη και η δεοντολογία.

ΠΚ Οικολόγων Πράσινων Δυτικής Μακεδονίας